Wilhelm Richard Paul Kube
Biografia
Wilhelm Richard Paul Kube urodził się w Głogowie w 1887 roku. W młodości studiował historię i naukę o państwie na Uniwersytecie Berlińskim (1908–1912) i działał w różnych organizacjach studenckich. Współtworzył Niemiecki Narodowy Związek Studentów (1909) i redagował pismo Deutschvolkische Hochschullblatter. W latach 1913–1920 zmieniał barwy partyjne, a w 1927 r. wstąpił do NSDAP, która wkrótce nadała mu wysokie stanowisko gauleitera Ostmark.
Po zwycięstwie NSDAP w 1933 roku objął urząd nadprezydenta Berlina i Brandenburgii (25 marca 1933) oraz gauleitera Okręgu Kurmark (1 czerwca 1933). W latach 1933–1936 zasiadał w Reichstagu i pełnił funkcje pruskiego radcy państwowego i członka Akademii Prawa Niemieckiego. Jego kariera była ściśle związana z kierowniczymi strukturami NSDAP i państwa III Rzeszy.
W 1941 objął funkcję gauleitera Okręgu Generalnego Białoruś i prowadził politykę nastawioną na pozyskanie ludności białoruskiej oraz rozwój kultury i instytucji państwowych w duchu okupacyjnej administracji. Jego działania obejmowały m.in. organizację sieci szkolnych, utworzenie Białoruskiej Samopomocy Ludowej i próbę tworzenia białoruskiej administracji mieszanej, a także formowanie struktur samorządowych i kulturowych. Jednocześnie prowadził walkę z oporem partyzanckim i sprzeciwiał się częściom niemieckiego aparatu wojskowo-policyjnego.
Wraz z rosnącym napięciem między cywilną administracją a SS doszło do serii konfliktów i ostatecznej utraty wpływu nad samorządem białoruskim. 22 września 1943 roku zginął w wyniku zamachu bombowego w Mińsku; jego pogrzeb w Berlinie został uświetniony wieńcem od Führera, według relacji Himmlera miały być to okoliczności, które uchroniły Kubego przed obozem koncentracyjnym.