Emil Lange
Biografia
Emil Lange był niemieckim architektem modernistycznym działającym przed II wojną światową we Wrocławiu.
Edukując się w zawodzie architekta, zaczynał w wrocławskiej Szkole Budowlanej i Studium Budowy Maszyn, a następnie w latach 1907–09 studiował architekturę w Akademii Sztuki i Rzemiosła pod kierunkiem Hansa Poelziga.
Dzięki uznaniu Poelziga Lange miał okazję współpracować z nim przez kilka lat oraz zdobywać doświadczenie. W 1904 uczestniczył w przygotowaniu projektu wzorcowego domu mieszkalnego na Wystawę Rzemiosła Artystycznego. Później współpracował z Poelzigiem przy projektach domu własnego Poelziga przy Chopina 2, biurowca Junkernstraße, wieży na Wystawie Wschodnioniemieckiej w Poznaniu oraz zakładów chemicznych w Luboniu; brał także udział w pracach nad projektami fabryk w Rybniku i Pszowie.
W 1910 został zatrudniony w biurze wrocławskiego miejskiego radcy budowlanego Maksa Berga. W latach dwudziestych stał się wolnym architektem, tworzył w duchu nowoczesnej architektury modernistycznej. W 1920–22 był przewodniczącym stowarzyszenia architektów budownictwa socjalnego. W 1922 rozpoczął pracę w Bauhausesie Dessau jako syndyk finansowy. W 1924 powrócił do Wrocławia. Publikował w fachowych czasopismach architektonicznych, min. Ostdeutsche Bauzeitung, którego był redaktorem. Był członkiem Niemieckiego Związku Architektów oraz śląskiego oddziału Niemieckiego Związku Twórczego. Ideowo związany był z socjaldemokracją, należał do SPD.
Jako członek śląskiego oddziału Werkbundu otrzymał na początku 1929 zaproszenie od Heinricha Lauterbacha i Adolfa Radinga do udziału w planach wzorcowego osiedla wystawy Mieszkanie i Miejsce Pracy. Lange zaprojektował dwa domy wzorcowego osiedla, będącego najważniejszą częścią wystawy. Pierwszy z nich, budynek nr 9 dostawiony do ciągu trzynastu szeregowych domów jednorodzinnych, był przykładem czynszowego domu wielorodzinnego. Drugi dom nr 28 powstał w części osiedla przeznaczonej na domy jednorodzinne. Oba domy o kubicznych nowoczesnych kształtach zostały ocenione pozytywnie przez recenzentów odwiedzających wystawę. Pisano o nich, że są budynkami wyróżniającymi się prostą i spokojną formą, pozbawione wad. Lange uczestniczył także w części tematycznej wystawy, przygotowując ekspozycję poświęconą wyposażeniu mieszkań.
Oprócz domów wystawy do najważniejszych projektów Langego na terenie Wrocławia zalicza się budynki mieszkalne spółdzielni Neuland przy ul. Promień i Spółdzielczej na Biskupinie. Projekt tego osiedla został opracowany w latach 1928-30 wspólnie z Hugo Leipzigerem. Wcześniej w roku 1925 Emil Lange zaprojektował zespół hotelowy Autopark Friedrichstraße przy ul. Nasypowej 24, składający się z garaży, hotelu oraz myjni i warsztatów. Poza Wrocławiem projektował min. budynek teatru Thalia oraz Dom Ludowego w Weisswasser na Łużycach.
Ważniejsze dzieła
1904 – współudział w projekcie wzorcowego domu mieszkalnego na autorstwa Hansa Poelziga Wystawę Rzemiosła Artystycznego
1906 – współudział w projekcie domu własnego Hansa Poelziga przy ul. Chopina 2
1911 – współpraca przy projektowaniu biurowca Junkernstraße przy ul. Ofiar Oświęcimskich 38-40 autorstwa Hansa Poelziga
1911 – współpraca przy projektowaniu Wieży Górnośląskiej na Wystawie Wschodnioniemieckiej w Poznaniu autorstwa Hansa Poelziga
1911-12 – współpraca w projektach budynków fabryki chemicznej w Luboniu autorstwa Hansa Poelziga
1925 – zespół hotelowy Autopark Friedrichstraße przy ul. Nasypowej 24
1929 – Wzorcowy dom nr 9 na wystawie WUWA przy ul. Tramwajowej 4
1929 – Wzorcowy dom nr 28 na wystawie WUWA przy ul. Dembowskiego 7
1930 – Domy mieszkalne spółdzielni Neuland przy ul. Promień 1-21 i Spółdzielczej 2-40