Arnold Zweig
Biografia
Arnold Zweig urodził się 10 listopada 1887 w Głogowie jako syn żydowskiego siodlarza. W młodości uczył się w gimnazjum w Katowicach, a następnie studiował filozofię, filologię nowożytną, germanistykę, historię i historię sztuki.
Wziął udział w I wojnie światowej i pod koniec wojny pracował w wydziale prasowym sztabu frontu wschodniego w Kownie. Po przeżyciach z okresu I wojny światowej pozostał zaangażowanym pacyfistą i zetknął się z syjonizmem.
Od 1923 roku mieszkał w Berlinie, był redaktorem żydowskiego pisma Jüdische Rundschau. W tym okresie był bardzo zaangażowany w działalność syjonistyczną. Po przejęciu władzy przez hitlerowców w 1933 roku zmuszony był opuścić Niemcy; poprzez Czechosłowację i Szwajcarię dotarł do Francji, gdzie spotkał innych niemieckich emigrantów: Tomasza Manna, Lion Feuchtwanger, Annę Seghersa, Bertolta Brechta.
Ze względu na swoje syjonistyczne przekonania wyjechał do Palestyny, do Hajfy. Wydawał tam niemieckojęzyczne pismo emigracyjne Orient. Podczas pobytu w Palestynie zraził się do syjonizmu i zaczął się coraz bardziej skłaniać ku socjalizmowi.
W roku 1948 zdecydował się powrócić do Niemiec Wschodnich. Po wojnie pełnił funkcje w aparacie władzy NRD i uczestniczył w ruchu pokojowym, między innymi był delegatem na Kongresy Pokojowe w Paryżu i Warszawie.
22 listopada 1950 w Warszawie na II Kongresie Obrońców Pokoju został wybrany w skład Światowej Rady Pokoju.
Został odznaczony m.in. Orderem Zasług dla Ojczyzny.