Krzysztof Mieszkowski

krytyk teatralny, dziennikarz, polityk
19.05.1956 Głogów

Biografia

Krzysztof Mieszkowski (ur. 19 maja 1956 w Głogowie) – polski krytyk teatralny, dziennikarz i polityk. Założyciel i redaktor naczelny kwartalnika Notatnik Teatralny, w latach 2006–2016 dyrektor Teatru Polskiego we Wrocławiu, poseł na Sejm VIII, IX i X kadencji.

Absolwent XIV Liceum Ogólnokształcącego we Wrocławiu (1976). Studiował kulturoznawstwo na Wydziale Nauk Historycznych i Pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego; studiów nie ukończył. W latach 70. brał udział w offowym ruchu teatralnym. Jako krytyk teatralny debiutował w miesięczniku Scena pod koniec tej dekady. W latach 80. współpracował z czasopismami, między innymi Obecnością, Iglicą i CDN. Był członkiem Rady Kultury przy Regionalnej Komisji Wykonawczej NSZZ Solidarność Dolnego Śląska. Był także recenzentem teatralnym Radia Wrocław. Publikował teksty o teatrze w Słowie Polskim, Gazecie Wyborczej, Polityce, Teatrze i Didaskaliach.

W 1991 założył poświęcony sztuce teatru kwartalnik Notatnik Teatralny. W jego ramach wydano ilustrowane zeszyty poświęcone dorobkowi polskich twórców teatralnych, a także problematykom tej działalności twórczej. Czasopismo założone przez Krzysztofa Mieszkowskiego otrzymało Nagrodę Prezydenta Wrocławia (1993) i Nagrodę Miasta Wrocławia (2001).

Równolegle z wydawaniem pisma Krzysztof Mieszkowski prowadził w PRW program Radiowy Notatnik Teatralny. Dla TVP1 stworzył Szkice o teatrze. W latach 1993–1994 był kierownikiem literackim Teatru Polskiego we Wrocławiu, w okresie 1995–2001 w TVP2 przygotowywał i prowadził autorski program Magazyn teatralny. W latach 2001–2003 prowadził dział kultury i reportażu w Polskim Radiu Wrocław. Współpracował również z radiową Trójką i Dwójką oraz z TVP Wrocław, w której w latach 1999–2000 był odpowiedzialny za Teatr Telewizji.

Dla TVP Polonia stworzył cykl Spotkania na Świebodzkim, pomyślany jako prezentacja ludzi kultury i sztuki. Był również członkiem rady programowej Teatru Telewizji. Jako juror uczestniczył w festiwalach teatralnych w Polsce, między innymi na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Bez Granic w Cieszynie, Kaliskich Spotkaniach Teatralnych, Opolskich Konfrontacjach Teatralnych Klasyka Polska, Przeglądzie Teatrów Małych Form Kontrapunkt w Szczecinie oraz Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi. Wykładał w Podyplomowym Studiu Reżyserskim przy Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej we Wrocławiu.

We wrześniu 2006 został dyrektorem Teatru Polskiego we Wrocławiu, stanowisko to zajmował przez dziesięć lat. W czasie jego kierownictwa przygotowano premiery takich spektakli jak Sprawa Dantoni i Utwór o Matce i Ojczyźnie Jana Klaty, Smycz Natalii Korczakowskiej, Hamleta Moniki Pęcikiewicz, Tęczowa Trybuna 2012 i Courtney Love Moniki Strzępki, Dziady Michała Zadary czy Wycinka Holzfällen Krystiana Lupy. Zajął się także prowadzeniem debat w ramach Magla teatralnego, organizowanego w cyklu wydarzeń kulturalnych Czynne poniedziałki. Stanowisko dyrektora Teatru Polskiego we Wrocławiu zajmował do 2016.

We wrześniu 2015 został zarejestrowany jako lider listy wyborczej partii Nowoczesna Ryszarda Petru w wyborach parlamentarnych w okręgu wrocławskim. Uzyskał mandat posła na Sejm VIII kadencji z wynikiem 24525 głosów. W Sejmie został wiceprzewodniczącym Komisji Kultury i Środków Przekazu. W styczniu 2018, wraz z Joanną Scheuring-Wielgus oraz Joanną Schmidt, czasowo zawiesił swoje członkostwo w klubie poselskim Nowoczesnej, gdy dziesięcioro posłów partii nie wzięło udziału w głosowaniu nad skierowaniem do komisji sejmowej obywatelskiego projektu liberalizującego przepisy aborcyjne. Wszyscy troje przywrócili pełne członkostwo w klubie 2 lutego. Kandydował bez powodzenia w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2019. W wyborach krajowych w tym samym roku z powodzeniem ubiegał się natomiast o poselską reelekcję z ramienia Koalicji Obywatelskiej, otrzymując 13814 głosów. W 2023 nie został wybrany do Sejmu kolejnej kadencji. 26 czerwca 2024 objął mandat posła X kadencji, zastępując wybranego do Parlamentu Europejskiego Bogdana Zdrojewskiego. Po rozwiązaniu w 2025 Nowoczesnej przystąpił do partii KO.

Życie prywatne: Z aktorką Ewą Skibińską ma córkę Helenę. Później jego partnerką została artystka Karolina Jaklewicz.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Założył kwartalnik Notatnik Teatralny (1991).
Otrzymał Nagrodę Prezydenta Wrocławia (1993).
Otrzymał Nagrodę Miasta Wrocławia (2001).
Był dyrektorem Teatru Polskiego we Wrocławiu (2006–2016).
Został posłem na Sejm VIII kadencji (2015) i objął mandat posła X kadencji (2024).

Ciekawostki

W latach 70. brał udział w offowym ruchu teatralnym.
W 2018 czasowo zawiesił członkostwo w Nowoczesnej; powrócił w lutym 2018.
W 2024 objął mandat posła X kadencji, zastępując Bogdana Zdrojewskiego.

Udostępnij