Johann Ernst Joseph Hartmann
Biografia
Urodzony w Głogowie, Hartmann prawdopodobnie uczył się w kolegium jezuickim. W latach 1754–1757 grał jako skrzypek w kapeli biskupiej we Wrocławiu. W 1761 objął obowiązki kapelmistrza na dworze w Rudolstadt, a wkrótce potem na dworze książęcym w Plön. W latach 1762–1764 przebywał w Kopenhadze jako członek orkiestry włoskiej Giuseppe Sartiego, następnie osiadł w mieście, zostając członkiem kapeli królewskiej (1766), jej pierwszym skrzypkiem (1767) i koncertmistrzem (1768).
Występował jako skrzypek, współpracował też z teatrem królewskim, dla którego pisał singspiele, m.in. Balders død (wyst. 1779) i Fiskene (1780). Wykorzystywał elementy skandynawskiego folkloru muzycznego i odwoływał się do legend i sag. Jego twórczość stała się podstawą rozwoju późniejszej romantycznej opery duńskiej. Napisał podręcznik gry na skrzypcach Violin-Schule (1777, rękopis).
Większość rękopisów z kompozycjami Hartmanna spłonęła w pożarze zamku Christiansborg w 1794 roku. Zachowały się 2 kantaty, koncert skrzypcowy, Symfonia D-dur oraz sonaty triowe.