Jan z Głogowa

astronom, matematyk i filozof
30.11.-0001 11.02.1507 Głogów

Biografia

Jan z Głogowa był polskim astronomem, matematykem i filozofem, związanym ze scholastycznym nurtem arystotelizmu, który później nazywano albertyzmem.

Urodził się w Głogowie w zamożnej rodzinie Schillingów (Schelling). W 1468 ukończył studia na Uniwersytecie Krakowskim z tytułem magistra i objął stanowisko wykładowcy. Przez prawie czterdzieści lat uczył łaciny, filozofii Arystotelesa i astronomii, tworząc podręczniki oraz prace z zakresu logiki i metafizyki. Jego słuchaczem był m.in. Mikołaj Kopernik.

Ważniejsze dzieła Głogowczyka to m.in. Liber posteriorum analyticorum, Exercitium nove logice, Exercitium super omnes tractatus parvorum logicalium Petri Hispani, Questiones liborum de anima i inne. Był także kanonikiem kościoła św. Floriana w Krakowie oraz patronem Szkoły Podstawowej nr 8 w Głogowie; na placu Jana z Głogowa stoi jego ławeczka pomnikowa.

Zmarł na apopleksję w Krakowie i został pochowany w kościele św. Floriana.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Wykładowca na Uniwersytecie Krakowskim od 1468 roku, wykładający łacinę, filozofię Arystotelesa i astronomię.
Autor podręczników i traktatów z logiki, metafizyki i filozofii przyrody, takich jak Liber posteriorum analyticorum, Exercitium nove logice i Questiones liborum de anima.
Wyedukował Mikołaja Kopernika jako słuchacza na Uniwersytecie Krakowskim.
Pochowany jako kanonik w kościele św. Floriana w Krakowie; patron Szkoły Podstawowej nr 8 w Głogowie; upamiętniony ławeczką pomnikową w Głogowie.

Ciekawostki

Jego prace i notatki były źródłem inspiracji dla późniejszego albertyzmu i wczesnej filozofii natury.
W Głogowie istnieje ławeczka jego upamiętniająca, a w mieście funkcjonuje szkoła z jego patronatem.

Udostępnij