Kryzys emocjonalny może dotknąć każdego - także dzieci i nastolatków

Trudności emocjonalne mogą pojawić się u każdego, również u dziecka lub nastolatka. Szkolny stres, presja, kłopoty w relacjach, spory z rówieśnikami czy samotność mogą sprawić, że młoda osoba poczuje się przytłoczona i bezradna.

Jeśli zauważysz, że ktoś z Twojego otoczenia może przeżywać kryzys, nie przechodź obok tego obojętnie. Zareaguj, porozmawiaj i wysłuchaj bez oceniania. Pomóż tej osobie skontaktować się z kimś, kto udzieli profesjonalnego wsparcia.

Szczególnie poważnie potraktuj sytuację, gdy ktoś mówi lub pisze, że nie chce żyć, myśli o zrobieniu sobie krzywdy albo wysyła wiadomość, która budzi Twój niepokój. Nie zostawiaj takiej osoby samej. Powiadom jej rodzica lub opiekuna, nauczyciela, pedagoga albo psychologa. Gdy istnieje bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia, niezwłocznie zadzwoń pod numer 112.

Kryzys może objawiać się na różne sposoby: narastającą bezradnością, depresją, lękiem, wycofaniem albo wypowiedziami o braku sensu życia czy zamiarze samobójczym. Nie trzeba mieć pewności, że sytuacja jest poważna - sam niepokój wystarczy, by poszukać pomocy.

Rozmowa z bliską osobą lub specjalistą może być pierwszym krokiem do przerwania kryzysu. Każdemu zdarzają się trudniejsze chwile, a z przytłaczającymi problemami nie trzeba mierzyć się samemu. Warto poprosić o wsparcie - rozmowa może dodać siły.

Bezpłatnej i anonimowej pomocy można szukać pod numerami telefonów czynnych przez całą dobę, 7 dni w tygodniu:

116 111 - Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży;

800 12 12 12 - Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka;

800 70 22 22 - Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym.

W przypadku zagrożenia zdrowia lub życia należy dzwonić pod numer alarmowy 112.